Kierunki wykorzystania
Skład gazu ziemnego wydobywanego ze złoża jest jednym z najważniejszym czynników kształtujących decyzje co do sposobu jego przygotowania (oczyszczania, rozdzielania) i wykorzystania. Z punktu widzenia składu rozróżnia sk cztery podstawowe typy gazów ziemnych. Gazy 1, 2 i 4 mogą być wykorzystywane bezpośrednio do celów paliwowych albo przeznaczone w całości lub części na surowce do syntez chemicznych. Z gazu 3 trzeba natomiast najpierw wydzielić siarkowodór i dopiero potem pozostałą część węglowodorwą można wykorzystać jako paliwo lub jako surowiec. Gazu bogatego w siarkowodór nie można bowiem bezpośrednio używać do celów opałowych, gdyż jest to niedopuszczalne z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego przed zanieczyszczeniem związkami siarki. Natomiast gaz ziemny bogaty w gaz można wprawdzie spalać, ale ma on stosunkowo małą wartość opałową. Wykorzystuje się go mimo to niekiedy jako gaz opałowy, ale tylko w pobliżu złoża. Rozważając przydatność gazów ziemnych o różnych składach jako surowe, do produkcji surowego gazu syntezowego można stwierdzić, że wszystkie cztery typy gazów ziemnych (lub ich określona część węglowodorowa), mogą być przekształcane w gaz syntezowy metodą katalitycznej konwersji z parą wodną. Do procesu konwersji można stosować -gazy typu 1 w całości - gazy typu 2 w całości lub też ich część „metanową” po oddzieleniu etarpropanu i butanów stanowiących poszukiwane surowce przerabiane z olefiny, butadien i inne związki organiczne; - gazy typu 3 po oddzieleniu siarkowodoru; - gazy typu 4, po odazotowaniu lub bez odazotowania, ale tylko w przypada -gdy produkowany gaz syntezowy przeznaczony jest do syntezy amoniaku.
| | |
| | |